brood zonder beleg

Brood zonder beleg – waar 100 dagen in de schuldsanering toe kan leiden

Pas geleden tipte iemand me op een nieuwe blog: brood zonder beleg. Op deze blog schrijft Maaike over haar bijzondere project. Ze leeft 100 dagen op het niveau van een gezin dat recht heeft op de voedselbank. Op haar blog doet ze verslag van haar dagelijkse beslommeringen zonder geld. En dat valt tegen, zwaar tegen zelfs.

Wie is Maaike?

Maaike werkt voor een stichting die zich bezig houdt met armoedebestrijding in Amsterdam. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen. Ze komt daarom veel in aanraking met mensen die onder de armoedegrens leven. En ze wilde zelf wel eens voelen hoe dat was. Zodat ze beter advies kan geven en haar werk beter kan doen. In haar eigen woorden:

“Omdat ik het belangrijk vind dat er aandacht komt voor dit maatschappelijke probleem. Armoede is voor mij absoluut geen spelletje, ik maak mij erg hard voor mensen die in armoede leven en dit is ook absoluut niet wat ik met dit project doe. Het is niet mijn bedoeling om over te komen als iemand die even arm zijn probeert na te bootsen. Het is bedoeld om er van te leren zodat ik de doelgroep nog beter kan helpen.”

Dit licht ze verder toe in het artikel Waarom 100 dagen onder bewind.

Hoe gaat het in de praktijk?

Op haar blog is al snel te lezen dat ze het zwaar vindt. Het valt haar echt vies tegen. Hoewel ze in haar dagelijkse werk dus vaak bij mensen zonder geld over de vloer komt, blijkt het in de praktijk toch heel anders te zijn. Zo schrijft ze bijvoorbeeld na week 1 dat ze al op dag 5 een lege koelkast had. En halverwege wenst ze dat ze er nooit aan begonnen was. “Ik had verwacht dat ik wat blijer zou zijn, maar ik word alleen maar verdrietig van nog 50 dagen.”

Meer begrip met brood zonder beleg

De reden waarom ze deze uitdaging doet, is vooral om meer begrip te krijgen. Zowel zelf, en ook door anderen. Ze realiseert zich goed dat 100 dagen niets is in vergelijking met de mensen die er echt middenin zitten. Het kan per slot van rekening jaren duren, zo’n traject. Om nog maar te zwijgen over het traject ervoor… En ook als je eindelijk klaar bent met schuldsanering, valt het geld ook niet uit de boom.

Uit onderzoek is wel eens gebleken dat mensen die geldstress hebben dommere beslissingen nemen. Dat dat klopt, bewijst ze voor zichzelf. Ze is zo met haar geldgebrek bezig, dat ze geen ruimte meer in haar hoofd heeft voor andere dingen. En dan doet ze onhandige dingen dus, zoals vergeten boodschappen te doen voor een verjaardag.

De reacties

Hoewel haar blog heel eerlijk is, en voor veel mensen ook een eyeopener, is niet iedereen er even blij mee. Toen iemand naar het stukje over de verjaardag linkte op mijn Facebook-groep werden mensen bijna boos. Zo is het heus niet als je in de schuldsanering zit! “Ik heb minder te besteden dan zij, en ik eet heus geen droog brood”, meldde iemand. En ook anderen reageerden lichtelijk verbolgen.

Dat snap ik ook wel, want niet iedereen met geldgebrek doet dit soort onhandige dingen. Maar het punt is, het is wel echt veel moeilijker om altijd maar vooruit te denken als je al zoveel stress hebt. En juist voor mensen zoals zij (en ik!) die dat probleem nooit echt gekend hebben, is dit natuurlijk een eyeopener.

Kan ik dat beter?

Nu vroeg ik me af, zou ik het zelf beter kunnen? Dat concept vind ik echt heel interessant. Alhoewel mijn ervaring zich beperkt tot vrijwilligerswerk en veel online gesprekken met mensen in deze situatie, bedacht ik me dat namelijk wel, bij het lezen van haar eerste stukjes. Dat het mij makkelijker af zou gaan, leek me eigenlijk logisch. Ik ben al dagelijks bezig met besparen per slot van rekening.

Hoe meer blogs ik van haar lees, hoe minder ik daar echter van overtuigd ben. Want hoewel ik nauwelijks impulsaankopen doe, zo dacht ik, maak ik me als ik heel eerlijk ben ook wel aan veel extra aankopen schuldig. Ik ben er eens op gaan letten, sinds ik me in haar blog verdiept heb.

Geen kleding, maar wel thee

Ik heb het hele jaar nog geen kleding voor mezelf gekocht, dat niet. Maar als ik ergens een hip jurkje voor mijn dochter zie hangen, of een leuk speeltje voor de hond zie staan, trek ik zonder problemen mijn pinpas. Om nog maar te zwijgen van die lekkere theetjes, als ik eens voorbij een Starbucks wandel. Of als ik met een vriendin de hond en kinderen uit laat. Dan vind ik het ineens heel logisch dat dat kan. We hebben het geld per slot van rekening…

Een lijstje. Maar soms even niet.

Boodschappen doen wij volgens een lijstje. En heel bewust natuurlijk. Ik koop geen reclametroep als ik het niet nodig heb. Maar ik speel het ook klaar om naar de markt te gaan voor wat appels en een brood en dan toch met 6 gevulde zakken en € 36 minder in mijn portemonnee thuis te komen. En dat geeft niet. Meestal. We kunnen het prima betalen. Sterker nog, we geven nog altijd minder uit dan er binnen komt, en veel minder dan een paar jaar geleden. Maar om nou te zeggen dat ik dit beter zou kunnen… Ik durf het niet te zeggen.

En juist daarom is het goed dat er dit soort blogs bestaan. Niet voor de mensen die zelf onder de armoedegrens leven. Of voor de mensen in mijn Facebook-groep, die met hun beperkte budget vaak heel vindingrijk om gaan. Maar wel voor mensen zoals ik. En voor veel anderen. Die denken dat arme mensen gewoon beter na moeten denken. En hun geld niet aan domme dingen uit moeten geven…

Juist daarom: een no-spend-challenge

Volgende week begin ik zelf met een no-spend-challenge op mijn blog. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Zo streng als de regels van Maaike maak ik het niet voor mezelf. Ik wil mijn boodschappenbudget wel binnen de € 70 houden, dat wel. Maar ik lever mijn pinpas niet in. Als ik een onverwachte rekening krijg, betaal ik die gewoon. IJsjes mogen ook, binnen de perken. En onze vakantie gaat ook gewoon door.

Verder wordt het vast wel even wennen. Ik ben benieuwd hoe vaak ik het nu echt doe, die impulsaankopen. We zullen het zien.

Doe jij ook mee?

Al meer dan 100 mensen hebben zich ingeschreven voor mijn no-spend-challenge. Je kunt je nog aansluiten. Doe je ook mee?

This Article Has 12 Comments
  1. Die website ga ik even bekijken. Ik denk dat het inderdaad een stuk moeilijker is dan het lijkt. En qua reacties; je kunt het eigenlijk helaas nooit voor iedereen goed doen…

  2. Ik heb er wel respect voor! Ik ga eens even op haar blog kijken 🙂

  3. Nicole Orriëns schreef:

    Ik vind het mooi van Maaike dat ze op die manier wil proberen om zich in te leven in mensen die zo moeten rondkomen, en zo haar werk beter kan doen. Dan heb je echt hart voor je werk stel ik me zo voor.

  4. artisense schreef:

    Ik vind dat hier een vertekend beeld van de schuldsanering wordt gegeven. De kop van de blog staat me helemaal niet aan. Ik zit in de schuldsanering en ik heb brood met beleg. Sterker nog ik kan me prima redden in het weekend heb ik chips en een wijntje. Er wordt hiermee een grote angst voor de schuldsanering in zijn algemeenheid gecreëerd waardoor het traject voor de schuldsanering verlengd kan worden. Gemiddeld zitten mensen meer dan vijf jaar in de schulden voordat ze in de schuldsanering terecht komen. Door schaamte en angst is deze periode zo lang. Er zijn grote verschillen. Mijn man werkt en we leven nu op bijstandsniveau terwijl we in de schuldsanering zitten. Dus wij hoeven beslist niet naar de voedselbank.

    • Sjoukje schreef:

      Hopelijk bedoel je met “hier” de beschreven blog. 🙂 Ik ben het met je eens dat de kop van de blog in kwestie suggestief is, en zelfs kwetsend over kan komen. En inderdaad, juist de mensen die het nodig hebben afstoot. Toch vond ik het wel belangrijk om hier aandacht aan te besteden, en vind ik de blog zelf ook een goed initiatief. De doelgroep van deze blog is naar mijn idee ook niet de groep van mensen met schulden, maar juist de mensen zonder schulden, die arrogant hiernaar kijken en denken dat zij hier zelf geen problemen mee zouden hebben. De mensen die denken dat het allemaal wel mee valt om in de schuldsanering te zitten.

      Want, hoewel jij zelf ook aangeeft dat je het zo prima redt, het is ook geen pretje, lijkt me. De voorbeelden die in de blog naar boven komen zijn niet altijd goed gekozen, dat kan ik me voorstellen. Maar… het zijn wel de dingen waar zij tegenaan loopt. Het is een verslag van haar 100 dagen. Niet een journalistiek stuk met hoe het bij iedereen gaat.

  5. Dat heb je prachtig geschreven! Ik ben benieuwd naar wat je tegen komt. Ik vond zelf mijn 25 euro per week challenge heel confronterend en een stuk moeilijker dan gedacht.
    https://zuinigaan.blogspot.nl/

  6. Ik vind de blog van brood zonder beleg ook een mooi initiatief. En eens met wat jij erover schrijft. In Nederland is er best een groot verschil in wat mensen verdienen en ook in welke sociale groep je leeft. Inzake brood zonder beleg lijken zij te leven in een vriendengroep waar het heel normaal is om elke week uit eten te gaan en kleding gewoon te kopen in een leuke winkel zonder echt op de prijs te letten. Als je dan vrijwillig een stap terug doet vooral ook voor de beleving en daar eerlijk over schrijft, vind ik dat best knap. Een kennis van ons heeft door omstandigheden ook weinig te besteden maar komt ook uit sociale laag waar veel geld uitgeven heel gewoon is. in die sociale laag zijn veel getrouwde stellen met allebei een (goede) baan en een dito inkomen, dan kun je ook veel besteden (en soms ook nog aflossen en… en…. en….) Als je dat dan niet meer kunt doen en bv niet meer tennist of zeilt, verandert toch je leven en moet je opnieuw een weg zien te vinden en dat is best heel erg lastig.

  7. Mooi onderwerp en mooie actie. Af&toe geheel onthouding is goed maar wel binnen je eigen vermogen als je er voor kan kiezen. Wij willen in het najaar weer een maand tering naar de nering zetten met huishoudbudget. Even weer beseffen dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is. Maar zo’n lange challenge vind ik te veel.

  8. izerina schreef:

    Als klein kind aten we één boterham met beleg en de rest met “tevredenheid”,een schraapje margarine. Toen leek dat normaal.Nu ziet een kind zoveel overvloed om zich heen.

  9. Ineke schreef:

    Ik vind het een leuk initiatief maar de beschrijving nogal karig. Eens per week en soms nog niet eens. Geen echt specifieke informatie qua financien en soms leek een blog alleen geschreven om een punt te maken: ‘ik ben zo moe’, ‘mijn iq is omlaag’ gegaan. Goed idee, maar zeer matige uitvoering, ook niet echt leerzaam ofzo.

Geef een reactie

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten