succes - anne neijnens

Yes, het is maandag!

Altijd jezelf blijven ontwikkelen, dat is het beste recept voor succes, aldus Brian Tracy. In al zijn boeken. En die heb ik hoog zitten, dat heb ik al vaker geroepen. Onder dat motto begon ik in januari aan een cursus voor startende ondernemers. Het is ook wel eens goed per slot van rekening om niet al je kennis uit boeken te halen. (Wel fijn overigens. Gewoon op de bank, kopje thee erbij, heel hygge) 🙂 De cursus stelde me echter niet teleur. Veel van de opdrachten kon ik namelijk op diezelfde bank gewoon doen. En het resultaat mocht er zijn. Sterker nog, ik heb mijn hele business model en eigenlijk ook mijn toekomstplanning omgegooid naar aanleiding van die cursus. Seriously? Ja. Het was gewoon een goed verhaal van iemand die op de goede momenten de goede vragen stelde. Iemand die me triggerde om nog eens goed na te denken bij waar ik nu echt goed in ben en wat ik echt wil van het leven. 

Wat het me precies heeft gebracht, daar ga ik binnenkort verder op in. Sjoukje’s bedrijf 2.0… Spannend! 🙂 Eerst wil ik jullie echter graag kennis laten maken met Anne Neijnens, de persoon achter de cursus. Daarom heb ik haar gevraagd een gastblog te schrijven. En dat heeft ze gedaan. Lees maar mee…

Maandag

Maandagmiddag, 17.15 uur. Al luisterend naar een podcast open ik de deur van de kelder van ons appartement. Op de weg naar onze fietsenstalling kruis ik mijn onderbuurvrouw, die zichtbaar vermoeid is. “Pffff”, zucht ze. “Ik ben altijd zo blij als de maandag erop zit. Daar kijk ik altijd tegenop. Heb jij dat ook?” De vraag overvalt me. Of ik de maandag ook zo’n rotdag vind? Nee, helemaal niet!

Ik houd van maandag. En van dinsdag. En van woensdag. En van de rest van de week. Elke dag is voor mij een nieuw avontuur, een ontdekkingsreis, een feestje. Ik ben dankbaar voor dat wat er op mijn pad komt. Langzaam besef ik me dat dit niet voor iedereen zo is. Zoals mijn onderbuurvrouw, die op maandag liever in haar bed blijft liggen. Wat is het vreselijk om de dag als een sleur te ervaren. De minuten aftellend voordat het voorbij is. Uitkijkend naar het moment dat je van je werk thuiskomt en op de bank kan ploffen. Dat is toch niet waar het leven om draait? Dat is toch jammer van alle kwaliteiten en talenten die je hebt? Dat is toch ongelofelijk zonde?

De ratrace

Ik ken het gevoel van het gevangen zitten in de rat race en het doen van je dagelijkse dingen zonder er bij na te denken. Ik ken het gevoel van genoegen nemen met dat wat er is en je ogen sluiten voor je diepste verlangens. Ik ken het gevoel van maar door blijven hollen en opgeslokt worden door alles en iedereen om je heen. En ik ken het gevoel van uitgeput raken, de weg kwijt zijn en niet meer weten waar je gelukkig van wordt.

Een burn-out

Toen ik drie jaar geleden een burn-out kreeg, wist ik het allemaal even niet meer. Ik was werkloos, mijn eerste onderneming was mislukt en ik kampte met verschillende voedselintoleranties. Mijn leven was fucked up. Als ondernemer had ik geen recht op een uitkering en dus deed ik verschillende banen op uitzendbasis. Van werken in een taartenfabriek tot callcenter en van schoonmaken tot keukenhulp. Op de automatische piloot werkte ik mijn dagen af. Snakkend naar het weekend, wachtend op de vrije uren waarin ik droomde over een oplossing voor mijn miserabele toestand. Ik voelde me in de maling genomen door het leven.

Bakken kwartjes

Tot ik op een dag in de bibliotheek was, langs de persoonlijke ontwikkelingsboeken liep en er How to be Rich and Happy van John P. Strelecky uitpikte. Niet wetende dat het mijn leven op zijn kop zou zetten. Ik herinner me nog goed het moment waarop ik aan de keukentafel las dat je zelf bepaalt hoe je de wereld ziet en de creator van je eigen leven bent. Ik hoorde de kwartjes in bakken naar beneden vallen. Want als ik werkelijk zelf in de hand had hoe ik gebeurtenissen beleefde, betekende dat dat ik meester was over de situatie die ik had gecreëerd en er ook zelf iets aan kon veranderen.

Rek 172

In de tijd die volgde las ik heel rek 172 (de boeken over levenskunst), zocht ik uit waar mijn hart nou echt sneller van ging kloppen, deed ik cursussen op persoonlijk en zakelijk vlak en manifesteerde ik een geweldige baan (bij de bibliotheek). Na 2,5 jaar bouwde ik de onderneming van mijn dromen, iets waarvan ik nooit had kunnen bedenken dat het zou gebeuren. Mijn dramatische dieptepunten transformeerden zich in prachtige pluspunten. Ik gebruikte dat wat ik zelf had ervaren als mijn kracht om anderen te helpen. Want ik ben ervan overtuigd dat je niet eerst die shit hoeft mee te maken, niet eerst keihard op je bek hoeft te gaan of jezelf helemaal moet verliezen voordat je die eerste stap kunt zetten naar een leven vol plezier. Jij kunt nu beslissen om de realiteit anders te gaan zien!

Anne NeijnensJij hebt de touwtjes in handen!

Wat zijn je verlangens? Hoe zou jij graag je dag in willen delen? Welk gevoel wil je dagelijks ervaren? Voor wie leef jij eigenlijk? Want ergens in jou wakkert dat vlammetje dat een nieuwe wind nodig heeft om op de laaien. Alles wat je nodig hebt, is al in jou aanwezig. Jij hebt de touwtjes in handen!

Of wil je als je straks 80 jaar bent terugkijken op je leven en alleen maar denken aan die maandagen waar je altijd enorm tegenop zag?

Wat een mooie motivatie!

Anne, hartelijk bedankt voor je mooie gastblog! Sta je ook op zo’n punt, dat je wel wil ondernemen, maar nog even niet weet hoe? Of dat je wel een geweldig plan hebt, zoals ik had, maar het lastig vindt om het in de praktijk handen en voeten te geven? Geef je op voor Anne’s cursus. Ze motiveert en geeft tips. En door haar praktische oefeningen zet je iets neer waar je niet alleen op dat moment maar ook in de komende jaren nog veel aan hebt. Meer weten? Ga naar www.Anneneijnens.nl.

This Article Has 4 Comments
  1. Mooi geschreven. ik ben ook van mening dat je veel dingen zelf in de hand hebt. Door te genieten van alles wat op je pad komt, zelfs als dit problemen zijn kun je het leven een stuk aangenamer maken.
    simpel,met een snufje liefde onlangs geplaatst…Minder schermtijd…..uit met die tv!My Profile

  2. Project Lonica schreef:

    Goed verhaal! En herkenbaar! Bij mij is dat kwartje ook gevallen. We hebben teveel de neiging om onszelf te begrenzen. Ik werd me daar opnieuw van bewust toen ik het verhaal van de palliatieve verpleegster Bronnie Ware weer onder ogen kreeg (zie linkje hieronder).
    Project Lonica onlangs geplaatst…SpijtMy Profile

  3. maril schreef:

    erg mooi blog. ik zit nog in 2 strijd. kies ik voor mij of voor zekerheid. de stap/gok durven nemen is er nog niet, maar dit helpt mij wel

Geef een reactie

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten