Engelse ponden

Penny wise pound foolish, ofwel: Hoe voorkom je verkeerde zuinigheid?

In het Engels heb je zo’n mooi spreekwoord: penny wise pound foolish. Dat is eigenlijk niet letterlijk te vertalen (ik heb het gegoogeld, en kwam hooguit op penningslim en pondzot. Dus.). Het idee erachter is natuurlijk wel heel mooi: Als je op de verkeerde momenten op je centen let, word je nooit rijk. Daarom vandaag een blog over slimme en minder slimme vormen van zuinigheid.

Financiën zijn saai! En stom!

Ik las een keer ergens dat de gemiddelde Nederlander liever onverdoofd zijn tanden laat trekken dan dat hij zich in zijn pensioen verdiept. Of iets dergelijks. Misschien was het alleen naar de tandarts gaan. Nou ja. Het kwam er in ieder geval op neer dat financiën voor de meeste mensen zo saai en stom en ingewikkeld zijn, dat ze er liever nooit naar kijken. Dat heeft tot gevolg dat veel mensen liever ongezien hun handtekening ergens onder zetten en mogelijk veel te veel betalen, dan even lezen wat er staat. Ok, de meeste financiële producten zijn natuurlijk ook veel te ingewikkeld (ik noem onze hypotheek nog maar even als voorbeeld). En echt heel interessant zijn al die bijsluiters en zo ook niet, dat vind ik zelfs.

Kop in het zand

struisvogelHet probleem van niet lezen en wel tekenen, danwel je kop in het pensioenzand steken, is alleen dat je zoveel geld kunt verliezen hiermee. Zelfs als het gaat om een relatief simpele verzekering als een inboedelverzekering, kun je veel geld mislopen als je niet oplet. Wij hebben bijvoorbeeld afgelopen jaar flink rondgekeken voor we onze verzekeringen verlengden. Uiteindelijk besloot ik dat de huidige aanbieder toch de goedkoopste was. Ik nam het goedkoopste pakket, want die voorwaarden leken me prima. Wat ik in die zoektocht even gemist had, was dat je elk jaar maar 1 keer mag claimen per type verzekering. Zodra je nog een keer iets claimt, geldt er een eigen risico van € 250 (zelfs als het eerste bedrag veel minder dan die € 250 was). En ja hoor, dat zou je best kunnen afkopen. Kost maar een paar euro per maand, zo hoorde ik toen ik afgelopen week een tweede schade wilde melden… Maar ja, ik had het dus niet zo goed gelezen, en dat stukje had ik even gemist. Ik wilde al stevig van leer gaan tegen de arme jongen aan de telefoon over hoe asociaal verzekeringsmaatschappijen toch zijn, terwijl ik ondertussen de website opende. Daar staat het best groot op. In het Nederlands. Heel leesbaar. Als ik daar dus naar gekeken had. Maar ja. Ik vond het dus ook te saai. En te duur. Zucht. Gemiste kans.

Goedkoop is duurkoop

Ik kom graag bij de Action. Dat wil zeggen, bij die in de stad. Bij ons in de buurt zit er ook eentje, en daar is het meestal een troep en is alles wat ik zoek altijd uitverkocht. Dat is dus al heel wat minder aanlokkelijk gelukkig. Het probleem met de Action (of Big Bazar of noem maar zo’n winkel waar alles eigenlijk veel te goedkoop is), is natuurlijk dat de kwaliteit ook niet is wat je ervan hoopt. In geval van inpakpapier, spelkaarten of knutselspullen vind ik dat meestal niet zo erg (sterker nog, hoe sneller het uit elkaar valt, hoe opgeruimder ons huis er weer van wordt – sorry kindjes). Bovendien hebben ze er echt hele mooie, leuke spullen, waar we uren en uren mee kunnen vullen. En ook als het verbruiksmiddelen betreft, betaal ik liever wat minder dan meer voor hetzelfde merk.

Beste keus?

Maar als het om andere dingen gaat, is de Action niet altijd de beste keus. Ik kocht er een tijdje terug bijvoorbeeld van die handige vershoudbakjes. Hoewel erop stond dat ze in de afwasmachine konden, bleek dat toch wat enthousiast van de Action-marketeers. De eerste kwam er in twee stukken uit, van de tweede was het deksel gebarsten, en de derde wilde niet meer dicht omdat hij vervormd was. Andere spullen die je daar beter niet vandaan kunt halen, zijn bijvoorbeeld elektrisch speelgoed (dat moet je überhaupt niet kopen eigenlijk, maar goed, het heeft zo’n aantrekkingskracht op jongetjes van 7 dat je er soms toch niet helemaal onderuit komt) en kleding. Tenzij je het voor je dochter koopt omdat ze echt zo graag een roze tule jurk wil hebben en je hoopt dat hij na één keer dragen kapot gaat. Ok, dan ook niet, want die dingen gaan dan dus echt nooit kapot, uit pure wraak loopt ze daar drie jaar in rond.

Lang verhaal kort: als je goedkope troep koopt, kun je er van op aan dat je het nog een keer mag kopen. Zonde!

Zoveel extra is het niet!

Een volgende variant van penny wise, pound foolish is misschien nog wel de meest letterlijke variant van deze zin: wel altijd opletten hoeveel een pak melk kost in de supermarkt, maar rustig € 50 extra uitgeven als je een nieuwe tv koopt, omdat die ene variant net een knopje meer heeft dan de andere. Uit onderzoek blijkt ook vaak dat mensen geld altijd relatief bekijken, ten opzichte van het totaal. Om even bij het voorbeeld te blijven: Als een tv € 500 kost, dan is € 50 niet zo heel veel meer. Als we echter een pak melk kopen, is € 50 extra natuurlijk wel belachelijk veel geld. Als je de eenvoudigere tv koopt, hoef je eigenlijk 50 weken niet op te letten welke melk je koopt. Of heb je ineens geld over voor echt goede bakjes. (Tenzij je die bij de AH spaart. Maar dan weet je vast wel iets anders leuks wat je met die € 50 kunt doen.)

De juiste zuinigheid op de juiste tijd

Alles bij elkaar is het soms best lastig om op het juiste moment zuinig te zijn. Ik loop er in ieder geval heel regelmatig tegen aan. Ik denk dat het altijd goed is om zuinig te zijn als het gaat om verbruiksproducten, waarbij je het verschil niet merkt. En ook om goed op te letten dat je bij de aankoop van dure producten niet je halve boodschappenbudget zomaar weggeeft. Nu is het natuurlijk wel zo dat je makkelijker de dure keus kunt maken, als je goed op de kleintjes let. Maar let dan ook op de grote aankopen. Dan probeer ik het ook. Beloofd.

Wanneer was jij zuinig, toen dat achteraf verkeerd uitpakte? Heb je nog andere voorbeelden van verkeerde zuinigheid?

This Article Has 11 Comments
  1. Marijke schreef:

    Een voorbeeld van mijn ( overleden ) schoonouders: De hele buurt afrijden voor de goedkoopste boodschappen, als het vlees ergens 10 cent goedkoper was gelijk 10 kilo inslaan, maar wel iedere 2 jaar een nieuwe auto kopen, die met 10000 km op de teller inleveren en met 5000 euro verlies een nieuwe kopen.

    Ik legde ze uit dat elke km die ze reden alleen aan afschrijven al 50 cent kostte, en dan komt er nog benzine, wegenbelasting en verzekering overheen.
    Maar ja, dat was anders, want met een nieuwe auto kun je aan je buren laten zien hoe goed je het hebt 😉

    • meergeldminderstress schreef:

      Dat vind ik wel een heel goed voorbeeld inderdaad! Zo zonde om zoveel geld uit te geven aan zoiets en dan wel besparen op de kleinste dingen. Wel goed dat je ze erop wees.

  2. Doortjesblog schreef:

    Ik heb dit ook weleens… Dan let ik met de boodschappen heel erg op en zit ik te twijfelen over een paar euro, maar koop wel zomaar een nieuw bed oid. Toch gaat het niet ongemerkt, want we geven inmiddels ons geld gewoon wel uit aan spullen die wij belangrijk vinden en veel minder aan onzin, dus wat dat betreft heb ik er weinig moeite mee 🙂

    • meergeldminderstress schreef:

      Uiteindelijk is dat ook het idee he, vind ik. Zolang je geld over hebt voor de dingen die je echt belangrijk vindt, maakt het niet uit.

  3. Petra van Simpelwegrijkleven schreef:

    Ik vind het ook zo’n zalig spreekwoord, er is echt wel niks in het Nederlands wat er ook maar van ver op lijkt.

    Volgens mij is het niet alleen een kwestie van zuinigheid op het verkeerde moment, soms heb ik ook wel eens last van niet goed doordenken/ gebrek aan aandacht.

    Zo wou ik enkele weken terug nog snel eens binnenlopen in Kruidvat, want ze hadden daar een fitnessarmband die vanalles voor je bijhoudt. Snel meegenomen, maar er stond een gigantische rij aan de kassa. Hierdoor begon ik het ding te bestuderen en de verpakking te lezen. Bleek de armband enkel compatibel te zijn met een Android GSM. En ik heb een Windows Phone! Netjes de armband teruggelegd en naar buiten gegaan zonder aankopen. Of hoe een beetje wachten soms wel goed voor je is 😉

    • meergeldminderstress schreef:

      Ja, soms is wachten zeker even goed. Zo zonde anders! Ik denk wel dat je hem anders terug had gebracht, maar toch.
      Ik vind het ook een mooi spreekwoord. De vertalingen die ik vond, sloegen echt nergens op.

  4. Ilse van Kreanimo schreef:

    Dit spreekwoord hoorde ik mijn man vaak zeggen toen ze met hun bedrijf aan het werken waren voor National Theatre in Londen en Royal Shakespeare compagny….
    Soms is het gewoon verstandiger om in iets degelijks te investeren 😉

  5. Team CF schreef:

    Dit blijft een lastig topic. Consistent, over de hele linie van producten en diensten die je koopt consequent blijven met de balans kosten vs baten. We zijn nog steeds aan het leren, maar dat goedkoop vaak (dus niet altijd) duurkoop is klopt wel aardig.

  6. marjon schreef:

    Al die mensen roepen dat ze het druk druk druk hebben. Ze moeten wel 40 uur werken en dan zijn ze ZO toe aan vakantie, De vakantie kost 1500 euro per persoon voor 2 weken en dat hebben ze verdiend want ze werken altijd heel hard en zitten er helemaal doorheen.
    Je kunt voor 1500 euro elke maand 2 vrije dagen nemen ( minder werken) en op die dagen gewoon op je balkon een wijntje drinken van de aldi of met je kinderen gaan wandelen in het bos (gratis) en dan thuis pannekoeken bakken.

Geef een reactie