zonsondergang keuzestress rust minder stress

Welke keuze moet jij maken om minder stress te krijgen?

Minder stress in het leven is voor veel mensen een diepgewortelde wens. Ik ook, het is niet voor niets het tweede deel van mijn blognaam. Ik schreef er ook al vaak over.

Toch is de weg er naar toe voor velen nog een brug te ver, zeker als blijkt dat de oplossing ligt in het maken van keuzes. En ook dat is mij bekend… We willen wel minder stress, maar we willen ook meer geld. We willen meer vrije tijd, maar we willen ook status en succes. En we willen lang op vakantie, maar we willen ook elke maand uit eten. 

Eline, mijn vaste gastblogger, kiest heel bewust voor minder stress en in haar geval daarmee samenhangend, ook minder geld. In deze heel persoonlijke blog schrijft ze hier over de keuzes die ze in dat kader gemaakt heeft in haar leven en wat die voor gevolgen hadden.  

Keuzestress is echt een woord van deze tijd. Overal duiken psychologische onderzoeken op dat mensen gelukkiger zijn met hun keuze als ze minder opties hebben. Daarom is keuzebeperking en prioriteiten stellen naar mijn mening één van de belangrijkste grondslagen voor een minder-stress leven.

Het is één van die dingen waarmee ik van jongs af aan geworsteld heb, maar waar ik nu behoorlijk goed in ben geworden.

Hoe ik heb leren kiezen

Gedurende mijn 31-jarige bestaan heb ik erg harde lessen geleerd in keuzes maken. Als je dertien bent en je ouders gaan scheiden, moet je keuzes leren maken. Hoe vriendelijk de scheiding ook verloopt, je moet kiezen waar je wilt wonen. Tegelijk met de normale keuzes zoals welke middelbare school je wilt gaan doen, welk niveau en bij welk soort kliek je gaat horen op die school, kreeg ik er nog een berg keuzes bij. Want vanuit welke ouder zou ik het beste school kunnen gaan volgen? Niet alleen wie ik uitnodigde op mijn verjaardag, ook bij wie ik het zou vieren of waar. Bij wie was ik met eerste kerstdag? Wat gingen we met de vakantie doen?

Al snel koos ik voor zelfstandige zomervakanties met jeugdorganisaties, om te vermijden dat ik tussen mijn ouders moest kiezen. Verjaardagen waren wel altijd precair, hoewel mijn ouders gewoon bij de ander op bezoek gingen, als ik dat wilde. Toch moest ik kiezen tussen hen. Op kamers gaan had dan ook hoge prioriteit voor mij, zodat ik deze keuzes niet meer hoefde te maken.

Prioriteiten stellen leidt tot minder stress

Laat ik zo zeggen, dankzij die keuzestress was ik geen gemakkelijke puber. Maar tegen het einde ervan, zo rond de 17 jaar, begon ik te begrijpen dat ik prioriteiten moest stellen. Ik had totaal geen zin meer in de middelbare school. Maar ik wilde wél iets met geschiedenis doen. Stoppen met school was daarom geen optie en een deel van mijn keuzestress viel weg.

Toch stopte ik met de middelbare school, om vervolgens het volwassenonderwijs te gaan doen. Daar hoefde ik alleen de essentie te leren en geen tijd te verdoen met CKV en gym. Dat zorgde bij mij voor veel minder ruis, veel minder stress en ik ben uiteindelijk geschiedenis op de universiteit gaan studeren. Door prioriteiten stellen en het goed uitzoeken van mijn opties kon ik zowel mijn behoeften als mijn dromen vervullen.

Mijn studie zette ik daardoor op nummer 1. Ik was ziek tijdens mijn studententijd, maar ik werkte daar omheen. En ik ging minder uit. Ik deed het met minder geld, zodat ik minder hoefde te werken. Wél koos ik voor een grote kamer, omdat ik veel tijd op mijn kamer zat (te studeren).

Ik leerde dus tijdens het volwassen worden wat ik mijn behoeften en mijn prioriteiten waren en daarvoor te gaan.

Beter ten halve gekeerd…

Tijdens mijn studie koos ik ook voor een liefde en trouwde (te) snel met hem. Binnen een jaar echter besefte ik dat ik voor hem mijn droom om jong kinderen te krijgen (voor mijn 25ste was mijn idee) aan de kant zou moeten zetten. Daarnaast overwon ik mijn ziekte en kreeg ik veel meer energie. We pasten niet meer bij elkaar. Ik verliet hem, wat een erg zware keuze was. Dagen heb ik gehuild terwijl ik voor de keuze stond: mijn leuke leven nu, of de toekomst die ik voor mij zag?

Maar wat ik er van leerde is dat een keuze maken nooit fout is. Zowel niet mijn eerste keuze van met hem te trouwen als daarna hem te verlaten hebben mij veel geleerd. Ik leerde dat keuzes maken erg veel moed kan vergen. En dat als je echt twijfelt je moet voorstellen of je over tien jaar nog gelukkig zou zijn met je huidige situatie. Want anderen kan je niet veranderen.

Ik heb voor mijn huidige leven gekozen

Op mijn 26ste beviel ik van mijn eerste kind. Nu ben ik net bevallen van de derde. We hebben erg weinig geld, maar ook erg weinig stress (op de onvoorziene rekening na). Omdat ik altijd belang heb gehecht aan genoeg tijd voor elkaar, heb ik mijn leven er ook naar ingericht. Ik werd ontslagen tijdens mijn eerste zwangerschap en ben erna nooit in loondienst meer gaan werken.

Bij die keuze scheelt dat mijn oudste kind een beperking heeft. Hij heeft pas sinds kort een diagnose en zit ook pas sinds kort op speciaal onderwijs. Ik heb nu na vijf jaar pas het gevoel dat het verder wel los loopt met hem. Mijn tweede zoontje is echter een zwaar relaxed ventje, hij is altijd vrolijk. (Oke, hij is twee en een echte peuter, dat blijft uiteraard.) Als we geen derde kind in de planning hadden gehad en mijn oudste eerder op zijn plek zou hebben gezeten, zou ik waarschijnlijk wel in loondienst zijn gegaan. We moeten namelijk rondkomen op dit moment van 300 euro onder bijstandsniveau. Dat vergt erg veel keuzes maken.

Laat komen wat komen gaat

Het leven had echter andere dingen in petto voor mij. Ik voelde dus dat ik thuis nog te hard nodig was. Ik kluste wat bij voor mijn vader en leerde WordPress gebruiken. Toen kwam ik met iemand in aanraking die een leuk idee had voor een website, maar graag wat hulp en steun wilde hebben. Nou, dat wilde ik wel. Uiteindelijk heb ik aan het einde van het jaar de bewuste keuze gemaakt om met haar in het bedrijf te stappen. Zo kon ik én iets opbouwen vanuit huis, én bij mijn kleine kinderen zijn.

En zo is het verder gaan rollen. Het leven heeft mij kansen gegeven en ik heb gegrepen wat bij mij paste. Nu schrijf ik een wekelijkse blog voor deze website als freelancer. Met weinig stress, in het weekend, terwijl mijn kinderen bij mijn man beneden zijn. Ik heb net een baby en kan mijn eigen tijden bepalen. Ook draag ik dingen over die ik niet meer kan, omdat ik bewust heb gekozen voor betrouwbare mensen om mij heen.

Ik ben dankbaar dat ik een harde leerschool in mijn jeugd heb gehad. Het heeft mij keuzes leren maken, prioriteiten leren stellen en gevolgen van mijn keuzes leren accepteren. Ik ervaar weinig stress, juist omdat ik mijn opties heb beperkt naar wat ik belangrijk vind. Komen er nieuwe opties, dan weet ik dat ik in staat ben een weloverwogen keuze te maken om mijn leven zo stress-vrij te houden.

Voorlopig ga ik eerst weer een baby-rollercoaster tegemoet, de laatste rit. Ik kijk er naar uit. Daarna gaan we wel kijken hoe we aan meer geld kunnen komen. Of ik nu in loondienst ga, of van huis uit blijf ondernemen, ik zie wel welke keuzes het leven mij biedt.

Welke bewuste keuzes heb jij in jouw leven gemaakt?

Dit is een gastblog van Eline van Mama in Limburg en de webshop Mergendise. Zij schrijft op regelmatige basis blogs voor Meer geld, minder stress. Ze heeft drie kinderen van 5 en 2 jaar, en eentje van een paar weken.  

This Article Has 3 Comments
  1. Daantje schreef:

    Omstandigheden dwingen mij nu juist om bewuste keuzes te gaan maken. Stress zorgt voor gezondheidsklachten die ik niet meer kan negeren. Dus ik zal iets moeten gaan doen qua minder hooi op mijn vork nemen. Dat is erg lastig voor iemand die nooit mensen wil teleurstellen, maar het zij zo.

  2. Ellen schreef:

    Mijn bewuste keuze is getrouwd blijven met mijn man, ondanks dat er geen sprake meer is van een relatie. Mijn man is ziek, heeft daardoor hersenletsel en is invalide en woont in een instelling. Ik woon met onze twee kinderen (4 en 6). Wij komen rond van zijn uitkering, waar dus ook extra geld voor zijn verzorging af moet. Ik werk als ik oppas heb en er werk is. Voor diverse toeslagen (zoals kinderopvangtoeslag) komen wij niet in aanmerking, doordat hij niet werkt. Dus minder geld, meer stress. Gelukkig geef ik weinig om dingen als uit eten gaan, abonnementen etc. Ook leer ik mijn kinderen met weinig tevreden te zijn. Ik heb een fijn huis, waar ik mij heerlijk voel, dus hoef niet weg. Zo wordt het vanzelf meer geld, minder stress. Wees blij met wat je hebt, het gras bij de buren lijkt misschien groener, maar is het lang niet altijd.

  3. […] verscheen er een artikel op Meer geld minder stress met de intrigerende titel ‘Welke keuze moet jij maken om minder stress te krijgen’. Die […]

Geef een reactie